De gevolgen van Fawning
Fawning lijkt op het eerste gezicht een sociaal wenselijk gedrag: je bent vriendelijk, behulpzaam, meegaand, gevoelig voor de noden van anderen. Maar onder deze aangepastheid schuilt een zenuwstelsel dat voortdurend de omgeving scant, risico inschat en probeert conflict of afwijzing te vermijden. Dat kost veel energie. Wanneer dit patroon jarenlang actief blijft, krijgt het gevolgen op vier niveaus: fysiek, emotioneel, mentaal en relationeel.
DE GEVOLGEN VAN FAWNING
Fysieke gevolgen
Een lichaam dat voortdurend pleast, past zich niet alleen sociaal aan maar ook fysiologisch. Omdat het onbewuste brein spanning probeert te voorkomen door steeds waakzaam te blijven, komt het lichaam moeilijk in diepe ontspanning. Dat kan zich uiten in:
-
Chronische spanning in schouders en rug
-
Vermoeidheid door een zenuwstelsel dat nooit echt kan uitrusten
-
Slaapproblemen, zoals moeilijk inslapen of onrustig wakker worden
-
Stressgerelateerde klachten zoals hoofdpijn en maag-darmklachten
-
Hormonaal uit evenwicht, omdat het stresssysteem langdurig overbelast raakt
Veel mensen die fawnen, merken pas laat dat hun lichaam protesteert. Ze negeren signalen, omdat ze zo gewend zijn zich af te stemmen op wat anderen nodig hebben. Zo maken ze grote kans om in een burnout terecht te komen.
DE GEVOLGEN VAN FAWNING
Emotionele gevolgen
Fawning ontstaat vaak in een context waar eigen emoties weinig ruimte kregen. Daardoor leren mensen gevoelens te onderdrukken of te minimaliseren. De gevolgen zijn:
-
Moeite om grenzen te voelen of te uiten
-
Opgehoopte frustratie die later kan omslaan in plotse emotionele uitbarstingen
-
Verdriet of leegte, omdat je voortdurend voorbijgaat aan jezelf
-
Angst om afgewezen te worden, zelfs in veilige relaties
-
Schuldgevoel wanneer je voor jezelf opkomt
Emoties raken niet verwerkt maar worden onderdrukt. Het systeem leert dat emoties uiten gevaarlijk kan zijn, terwijl net die onderdrukking de innerlijke spanning verhoogt.
DE GEVOLGEN VAN FAWNING
Mentale gevolgen
Op mentaal vlak zorgt fawning voor een constante innerlijke druk. Het brein blijft bezig met: Ben ik wel oké? Heb ik iets verkeerd gedaan? Wat verwachten ze van mij? Dat zorgt voor:
-
Overmatig piekeren en analyseren
-
Een streng innerlijk oordeel dat voortdurend perfectie eist
-
Een onrealistisch zelfbeeld, gebaseerd op wat anderen denken
-
Moeite met beslissingen nemen omdat je voortdurend rekening houdt met elk mogelijk gevolg
-
Verlies van creativiteit en spontaniteit, omdat je je steeds voegt naar de ander
DE GEVOLGEN VAN FAWNING
Relationele gevolgen
Fawning wordt vaak gezien als ‘lief’, ‘meegaand’ of ‘behulpzaam’, maar het heeft een hoge prijs in relaties:
-
Onevenwichtige relaties, waarin jij geeft en anderen ontvangen
-
Aantrekken van dominante narcistische partners
-
Niet echt gezien worden, omdat mensen jouw noden of verlangens niet kennen
-
Identiteitsverlies, doordat je jezelf zo vaak aanpast dat je vergeet wie je bent
Fawning maakt relaties oppervlakkig veilig, maar nooit echt diep. Je bent wel verbonden, maar niet vanuit jezelf maar eerder vanuit strategie.
Fawning heeft een doel, maar ook een kost
Het doel van fawning is altijd verbinding behouden met de ander maar de kost daarvan is dat je langzaam de verbinding met jezelf verliest. Naarmate je je vaker aanpast, verschuift de aandacht steeds verder van jezelf. Op den duur weet je niet meer goed wat jij wilt en wie je werkelijk bent. De kost van fawning is uiteindelijk dat je jezelf kwijtraakt terwijl je de ander probeert vast te houden.