Over
Mijn naam is Tom Vermeersch, psycholoog en Bachbloesemconsulent met meer dan 35 jaar ervaring in het begeleiden van mensen met chronische fysieke en emotionele klachten.
Doorheen al die jaren heb ik één patroon opnieuw en opnieuw zien terugkomen bij cliënten die vastliepen in angst, uitputting, spanning, onzekerheid, perfectionisme of relationele problemen: fawning.
Voor veel mensen is fawning, het automatisch pleasen, aanpassen en vermijden van conflict, geen bewuste keuze, maar een oud overlevingsmechanisme dat diep in het lichaam verankerd zit. En precies dát mechanisme zag ik bij de meerderheid van mijn cliënten onder hun klachten liggen. Niet omdat er iets mis was met hen, maar omdat hun systeem jarenlang in aanpassing had geleefd. Ze hadden zichzelf weggecijferd om verbinding te behouden, maar daarbij het contact met hun eigen ziel verloren.
Mijn eigen ervaring met fawning
Er was een tijd dat ik dacht dat liefde gelijkstond aan geven, aanpassen, glimlachen en begrijpen. Ik dacht dat harmonie behouden hetzelfde was als lief zijn. Ik gaf omdat ik dacht dat het mijn waarde bewees. Ik zei ja terwijl ik nee voelde. Ik glimlachte terwijl mijn lichaam spanning vasthield. Ik noemde het liefde, maar eigenlijk was het angst om afgewezen te worden.
Jarenlang leefde ik vanuit hyperalertheid: altijd scannen hoe anderen zich voelden, wat ze nodig hadden, waar ik kon bijsturen om alles rustig te houden. Dat scannen werd zo vanzelfsprekend dat ik niet eens merkte dat mijn eigen innerlijke stem steeds stiller werd.
De weg terug naar mezelf
Het stoppen met fawnen voelde in het begin bijna als sterven. De eerste keren dat ik grenzen stelde, voelde het alsof ik iets verkeerd deed. Mijn stem trilde, mijn hart bonkte, schuldgevoel overspoelde me. Maar elke kleine stap richting eerlijkheid bracht me terug dichter bij mezelf.
Ik ontdekte dat echte liefde pas vrij kan stromen wanneer je niet langer vecht om gezien te worden, maar wanneer je leeft in harmonie met je ziel. Dan ontstaat geven vanuit overvloed en niet vanuit angst.
Naarmate ik mezelf toestond authentiek te zijn, veranderde alles. Mijn ja’s werden voller. Mijn relaties werden echter. Mijn lichaam ontspande. Ik vond opnieuw vreugde zonder dat ik mezelf moest forceren of bewijzen.
Waarom ik dit werk doe
Doorheen mijn werk en doorheen mijn eigen proces ontdekte ik dat veel mensen niet lijden aan een gebrek aan motivatie, wilskracht of karakter. Ze lijden onder een oud patroon dat hen ooit beschermd heeft. Een patroon dat de relatie met de ander veilig hield, maar de verbinding met zichzelf langzaam liet wegdeemsteren.
Vandaag is mijn missie om die onderliggende dynamiek zichtbaar te maken, zodat mensen eindelijk begrijpen wat er écht speelt, en waarom ze blijven vastlopen in allerhande chronische klachten.
Ik geloof dat heling ontstaat wanneer we opnieuw leren leven in afstemming met onze ziel – met wie we werkelijk zijn. En dat is precies wat mijn werk ondersteunt: thuiskomen bij jezelf.
Wat ik wil doorgeven
Waar ik vroeger gedreven werd door de behoefte om te helpen, voel ik nu de impuls om te delen. Delen vanuit het diepe besef dat wat ik leerde deel uitmaakt van iets groters dat gedeeld wil worden. Ik wil mensen helpen herinneren aan wat ze diep vanbinnen al weten. Ik wil tonen dat heling enkel kan gebeuren als je weer in lijn leeft me je ziel en dat authenticiteit niet betekent dat je perfect moet zijn, maar dat je trouw bent aan je ware zelf.
Via mijn website, mijn cursussen en mijn coaching wil ik ruimte creëren waar die herinnering kan plaatsvinden. Ik wil mensen uitnodigen om dit pad te bewandelen en terug te keren naar de essentie van wie ze werkelijk zijn.